Tagarchief: naamgeving

Samengesteld

Sommige mensen die mij voor de eerste keer ontmoeten, denken dat ik Pieter-Jan heet. Het is altijd hetzelfde type mensen dat dit denkt, namelijk mensen die mijn naam te weten komen door op mijn identiteitskaart te kijken. Daarop staat mijn volledige naam: Pieter Jan Helena Van den Brande. Maar die Jan verwijst natuurlijk naar mijn peter, mijn grootvader zaliger. Die heette Arthur. De Jan is in mijn geval dus niet het tweede deel van een samengestelde naam. Nochtans ben ik naar het schijnt vernoemd naar Pieter-Paul Rubens. Een beetje jammer dat die -Paul er ergens tijdens het naamgevingsproces afgevallen is. Ik had ook best Pieter-Paul willen heten. Ik ken iemand die Peter-Paul heet, dat is bijna hetzelfde als Pieter-Paul, en dat lijkt me een erg gelukkige mens. Ik ken ook verschillende Pieter-Jannen (of zijn het Pieter-Jans? Of Pieters-Jan?) en ook zij lijken me minstens even tevreden als hun medemensen zonder samengestelde naam.

Er zijn veel voordelen aan samengestelde namen, en het is dan ook jammer dat ze niet meer zo in zwang zijn. Er waren tijden waarin mensen hun kinderen zonder verpinken Johan-Christian of Wilhelm-Friedemann noemden. Of zelfs Carl-Philipp-Emanuel of Johan-Christoph-Friedrich. In mijn kennissenkring loopt er nog wel een Jan-Sebastiaan rond en een Mart-Joren, zelfs een Dai-Linh, maar verder heten de meeste mensen gewoon Sara of Matthias.

Nochtans kent het palet van de samengestelde namen een grote rijkdom. Eigenlijk kan je zogoed als willekeurig namen met elkaar combineren. Voorbeelden als Jean-Marie bewijzen zelfs dat er geen enkel bezwaar is tegen het samenbrengen van een jongens- en een meisjesnaam – een belangrijke plus in tijden van genderfluïditeit.

Toch hebben naamgevers tot op heden heel wat kansen laten liggen, zeker als het gaat over samengestelde meisjesnamen. Er is veel geëxperimenteerd met Marie-samenstellingen (Marie-Jeanne, Marie-Elisabeth, Marie-Louise, enzovoort), maar waarom zou je je daartoe beperken? Ouders zouden gerust wat creatiever mogen omspringen met de naamgeving van hun dochters. An- en Anna- samenstellingen zijn bijvoorbeeld erg dankbaar: Anna-Lize, Anna-Tommy, An-Davy, An-Archie, … Maar ik zou ook graag eens over maatschappelijke thema’s babbelen met een vrouw die Cindy-Kaat heet. Of mijn boekhouding toevertrouwen aan een Fien-Nancy. Of een bord plastic soep eten met Polly-Esther en Polly-Etty-Leen. Of door een boomgaard wandelen met Mira-Belle.

Wie nu denkt: ‘maar allez Pieter, dat is toch wreed om uw kind zo te noemen, ouders doen zo’n dingen toch niet,’ nodig ik uit om eens te googelen op ‘schaamnaam/faamnaam Coen en Sander’. Die twee Nederlandse DJ’s gaan elk jaar op zoek naar de meest hilarische namen, en bewijzen daarmee dat ouders ronduit meedogenloos kunnen zijn voor hun kinderen. Daar kan ‘A boy named Sue’ nog een puntje aan zuigen.